|
|
>>>
Acuèlh
 
>
Puèglaurenç :
> Fièiras
e mercats : Cada Dimècres
de matin, vedel a 8 oras (Puèglaurenç)
> Fièiras als cavals
: Cada Primièr
dimenge del mes, vedel a 8 oras (Puèglaurenç)
> Venda de gras : De Novembre
a Març e cada Dimècres
de matin (Puèglaurenç)
>
Mai d'actualitats dins TARN :
AQUl
>>> Caminadas
Dubèrt
a l'annada :
L'ivèrn : del dimarç al dissabte : de 9o
30 a 12o e de 14o a 17o30
L'estiu : del dimarç al dissabte : de 10o a 12oe
de 14o a 18o
--------------------------------------------------------------------------------
Descobèrta
País
de Cocanha
País
de Cocanha : campèstre agradiu ont se trapa de tot a bodre.
Dins aquel país, al còr de la region Miègjorn-Pirenèus,
l'apellacion pareis naturala : solelh dels camps de virasolelhs, calor
de la brica, arcolan dels camps laurats, un fum de colors, de lutz,
generositat del terrador, convivialitat dels estatjants.
Tota aquela mosaïca de sabors e d'emocions vos espèra
en País de Cocanha.
Amb l'A68 (Tolosa- Albi) e la RN 126, lo país de Cocanha
es plan accessible e se percorrís aisidament. S'espandís
sus quasi sèt cantons.
La region es traversada per l'Agot, lo Dadon e lo Sòr. Un país
de puèges e de combas ont la policultura senhoreja. De paisatges
ensolelhats ont poiretz apercebre de siloetas de colombièrs
e de molins de vent.
Pichòta bòla, mas bòla d'aur...
Son
nom scientific es « Isatis Tinctoria ». Lo pastèl
sembla una mena d'ensalada vèrda, bèla.
Culhida de junh a setembre, la seuna color ven de sas fuèlhas
de que ne's tirada la tintura preciosa. Lavadas, secadas e trissadas
dins de molins de traccion animala, las fuèlhas son faiçonadas
en bòlas ( aquelas famosas cocanhas).
Aprèp fermentacion, tot aquò balha « l'agranat »,
una pasta granulosa negrassa que fa obténer la tintura.
Blos, lo pastèl balha un blau escur.
Mesclat amb d'autras plantas tinctorialas, se pòt obtèner
de verd, de porpra o de violet que resistís a l'aiga e al solelh.
E
amb lo pastèl, lo Lengadòc venguèt ric...
Apareis
tre lo sègle XII en Lengadòc. Lo pastèl
es segurament originari d'Espanha o d'Orient.Sa cultura se desvolopa
en Miègjorn-Pirenèus perque la region ten de condicions
climaticas e geologicas idealas (tèrra doça, ivèrn
doç, prima umida e ensolelhada).
La tinta, de plan bona qualitat interessa fòrça
los famoses drapièrs d'Euròpa del Nòrd.
Tre l'Edat-Mejana, de rotas comercialas se crean per encaminar
lo pastèl cap als pòrts de l'Atlantic (Bordèu
e Baiona).
Fin finala, son los mercands encargats de l'exportacion que
s'enriquesisson mai que los cultivators.
D'especulacions biaissudas lor permeton de far créisser
lor patrimòni foncièr, de crompar de
cargas e d'aquesir la noblesa. L'atge d'aur del comèrci
del pastèl dura un sègle ( del mitan del sègle
XV al sègle XVI ).
Los castèls e ostals particulars que se fan bastir las
grandas familhas de mercants testimonian d'aquel periòde
de riquesa.
Tre lo crac borsièr de 1561 sus las plaças financièras
del Nòrd d'Euròpa, se sarra l’aflaquiment
de l'activitat.
Las marridas recòltas, las escrocariás e especulacions,
los trebolums de las Guèrras de Religion entraïnan
l'aflaquiment e la desaparecion de la cultura del pastèl.
La cocanha ven del mot occitan "còca". Designa la bòla
o còca qu'era obtenguda aprèp trissatge e secatge
del pastèl.
>>> Ofici
de torisme en país de cocanha
Puèglaurenç : ciutat occitana
Dins
los tempses vièlhs, mai d'un poblada traversèt
lo país nòstre, de Cèltas, de Rutèns,
de Romans, de Visigòts, de Sarrasins.
Son
los Visigòts que, los primièrs balhèron
un nom a aquel tuquet de pèiras rodadas ont nòstra
vila es bastida. Puèglaurenç s'escriviá
encara Puèg Laurenç a la debuta del sègle.
Aital, aquò confirma la forma occitana originala de Pueg
Laurens e la forma latina del sègle XII Podio Laurentii.
Podio Laurentii es conegut dins l'istòria per una carta
de 1106, un partatge dels bens eclesiastics.
Cent ans mai tard, los Crosats de Simon de Montfòrt menan
la guèrra dins lo país. Sicard, sénher
de Puèglaurenç, rejonh Ramon, comte de Tolosa
e nòu ans de longa, los Crosats ocupan nòstra
vila.
En 1220, Sicard retròba sa ciutat e amb el tòrnan
los catars. En 1228, lo rei Loïs VIII passa e dormís
a Puèglaurenç, Sicard se dèu calar fàcia
al poder reial.
En 1337, lo pais es nafrat pels Angleses del Prince Negre, e
cal que los estajants del Rai s’embarren dins las muralhas
de la vila.
Al còr del País de Cocanha, aquela ciutat fortificada
de l'Edat Mejana vendrà al sègle XVI amb lo pastèl,
una de las ciutats mai famosas del « País
de Cocanha ».Son las cocanhas del pastèl que
balhèron de blau a Euròpa tota. Aquelas anavan
far la riquesa e la renomada de la region
Los molins pastelièrs propicis a la difusion de las idèias
e favorizan lo desvolopament del protestantisme.
L'Acadèmia
protestanta
Ven lo temps de las guèrras
de religion. Gaireben totes los estatjants de Puèglaurenç
son discípols de Calvin.
Lo 15 de mai de 1585, Enric de
Navarra dalfin de França passa a Puèglaurenç,
dins son viatge de Montalban a Castras.
Es en 1660 que la ciutat nòstra
ven la Genèva del Naut Lengadòc : l'Acadèmia
de Montalban muda e se ven installar a Puèglaurenç.
Pendent vint e cinc ans, un centenat d'escolans i son venguts reçaupre
un ensenhament. Demest eles, Dacier, lo mai saberut de la lenga greca
a aquela epòca, e sustot Pèire Baile que coneguèt
la celebritat amb son Diccionari Istoric e Critic, anonçava
los enciclopedistes
En 1685, la revocacion de
l'Edicte de Nantas entraïna la barradura de l'Acadèmia
e la destruccion del temple. Mai, d'annadas aprèp, los reformats
se retròban dins las amassadas del desèrt.
Marianna
Dins
lo vilatge vièlh, carrièra Folimor, nasquèt e
visquèt Guilhèm
Lavabre, sabatièr-trobador que en octobre de 1792, sonèt
la republica jovenòta, del nom de Marianna. Aquel pichon nom
es a l'epòca fòrça emplegat dins lo país
occitan. La seuna cançon, « La
Garisou de Marianna » fa data e mercés a ela,
lo vilatge de Puèglaurenç revendica per aquò
l'apellacion de « Brèç occitan de la Mariana
Republicana ».
Entre
Lauragués e Montanha Negra.
Amb
sos 375 m, Puèglaurenç senhoreja la plana del Lauragués.
Es a las pòrtas de la Montanha Negra. Se situa a 50 km
a l'èst de Tolosa
Puèlaurenç del
denaut de son puèg nos fa descobir mantunes paísatges :
cap al nòrd la comba rica e verdejanta de l'Agot e cap al sud
l'impausanta Montanha Negra e la linha meravilhosa de las Pirenèus
de còps que i a ennevada.
2800 estatjants, cap-luòc
de canton, lo vilatge s'es bastit sul rastèl de l'esquina.
Aquò li balha aquela situacion privilegiada. Aisidament accessible
per cada rota e del meteis temps preservat dels encombraments rotièrs
de l'estiu.
.
|
